وقتی زمزمه زندگی آشوب را میشوید
صدای تردد آرام یک تاکسی زرد، جایگزین آژیرهای ممتد و هیاهوی خیابانهای خالی شده است، نسیم سرد صبحگاهی، دیگر بوی ترس را با خود نمیآورد، بلکه بوی نانی تازه از نانوایی سر کوچه را پراکنده میکند، من این حس امنیت را دوست دارم، شما چطور؟
طاهر خبر_ زری طاهری| شهرم چند روز پس از روزهایی که نفسهایش در سینه حبس شده بود، آرام اما محتاط، دوباره در حال یافتن ریتم گمشده خود است.
آرامش با تکتک این نشانههای کوچک به شهر بازگشته است، با باز شدن در مغازههای خیابان اصلی، با صف کوتاه و بیعجله مردم جلوی نانوایی، با صدای خنده کودکانی که بعد از چند روز در خانه ماندن، دوباره در حیاط کوچک ساختمان بازی میکنند.
این تصاویر، شاید پیشپاافتاده به نظر برسند، اما برای کسانی که خاطره تاریک چند روز پیش را دارند، هر کدام چون سندی گرانقدر بر بازگشت زندگی است.
این آرامشِ بازگشته، اما آرامشِ سابق نیست، آرامشی است که رخوت ندارد، هوشیار است. نگاهها در پیادهرو کمی عمیقتر شده، سلام و احوالپرسیها حاوی دریغی خاموش برای آنچه گذشت است.
سکوت شب گاهی با خاطره صداهای ناشناخته میلرزد. این شهر و مردمش، زخمخورده اما مقاوم، فصل تازهای را تجربه میکنند.
امنیت، امروز در قامت آن پیرمرد میوهفروش تجلی یافته که دوباره چرخدستی خود را به سر کوچه آورده و سیبهای سرخش فریاد زندگی میزنند.
امنیت، یعنی توانایی برنامهریزی برای فردا، یعنی اعتماد به اینکه مسیر هرچند کوتاه تا مغازه، میتواند بدون حادثه طی شود. این حس گرانبها، دانهدانه و با صبوری در حال جوانه زدن است.
روزهای پس از آشوب، روزهای بازسازی ناگفتنیهاست، شهری که خاطره جمعیِ سخت و پردردی را پشت سر گذاشته، با احتیاط اما با امید، گام در مسیر عادی شدن میگذارد.
هنوز جای برخی چهرهها در این کوچه خالی است و یاد برخی رویدادها سنگینی میکند، اما جریان روزمرگی، آرام و غیرقابل انکار، در حال تسکین زخمهاست.
همین دیروز ساری مردم ساری پیکر چهار شهید امنیت را تشییع کرده و در راهپیمایی حماسی ۲۲ دی ماه حضوری بینظیر رقم زدند، سیل جمعیت تمامشدنی نبود، شهدا رفتند تا امنیت و آرامش بازگردد.
آرامش بازگشته نه به معنای فراموشی، که به معنای انتخاب زندگی در میان خرابههای خاطره است و شاید قویترین نماد این انتخاب، همان سیبهای قرمز باشند همچون وعدهای برای آیندهای پر از آرامش میدرخشند.
و اما چند روز قبل بهویژه ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ زمانی که چندین شهر ایران پس از روزهایی از اعتراضات و درگیری گسترده در شرایطی غیرعادی به سر میبردند.
در آن روزها، خیابانهای مرکز بسیاری از شهرها صحنه حوادثی شد که احساس آشوب را در مردم ایجاد کرد، بخشی از یک موج به ظاهر اعتراضی که از اوایل دیماه آغاز شده بود.
بر اساس گزارشها، این بزرگترین فتنه در سالهای اخیر بوده که دهها شهر را دربرگرفت، فراخوانی به بهانه گرانی در ظاهر برای اعتراض اما در باطن اغتشاش بود و منجر به حضور افرادی در خیابانهای شهرهای بزرگ و کوچک منجر شد.
گزارشهایی از پایین کشیدن یا آتش زدن پرچم، مساجد، امامزادگان و حمله به ساختمانهای دولتی در برخی شهرها منتشر شد.
همزمان با تشدید اعتراضات، اینترنت و ارتباطات تلفنی به صورت گسترده قطع شد و کشور را در یک خاموشی دیجیتال فرو برد، خاموشیای که موقتی بود، امنیتی که به لطف نیروهای امنیتی دوباره بازگشت.