میخواهم پیادهروها را برای معلولان خوانا کنم!
محمدرضا دهبندی نامزد روشندل شورای شهر نکا، که سالهاست ناهمواریها و سدهای بیعدالتی را با دستانش لمس کرده، میگوید: نمیخواهم معلولان شهر همچنان مورد ظلم باشند.
به گزارش طاهر خبر، در شهری که ناهمواریهایش برای بسیاری فقط یک عارضه سطحی است، برای یک روشندل هر ترک آسفالت، هر مانع نابجا و هر آسانسور بیبریل میتواند معنای عمیقتری داشته باشد؛ محدودیت در حرکت، وابستگی به دیگران و گاه به حاشیه رانده شدن.
خبرنگار ما وقتی با “محمدرضا دهبندی”، نامزد روشندل شورای شهر نکا، روبهرو شد، این پرسش برایش شکل گرفت: کسی که خود هر روز با چشمان بسته، زخمهای باز شهر را لمس میکند، اگر به شورا راه یابد، چه تفاوتی در کیفیت زندگی معلولان و نابینایان ایجاد خواهد کرد؟ از همین رو، گفتوگویی صمیمی با او ترتیب دادیم تا از دل تجربه زیستهاش، راهکارهای عملی برای شهری مناسبتر برای همه بشنویم.
سؤال ۱ : به عنوان یک روشندل که امکان مشاهده مستقیم مشکلات ظاهری شهر مانند ترکیدگی آسفالت، نخالهسازی یا وضعیت تابلوها را ندارید، از چه روش یا ابزاری برای شناسایی اولویتهای عمرانی و خدماتی شهر استفاده خواهید کرد؟
این نامزد انتخاباتی در پاسخ به این سؤال اظهار داشت که نگاه ایشان به وظایف شورا مبتنی بر مشورت و مشاوره با کارشناسان و نخبگان حاضر در شهر است.
به گفته وی، صرف نظر از وجود کمیسیونهای مختلف در شورا، کارگروههای تخصصی تشکیل خواهد داد تا ضعفهای حوزه شهرسازی و پروژههای عمرانی را بررسی کنند.
وی تأکید کرد که این رویکرد به نابینا بودن او ارتباط ندارد و اگر بینا هم بود همین روش را دنبال میکرد، اما در شرایط کنونی این کار را با دقت بیشتری انجام خواهد داد. ایشان افزود: شورا وظیفه اجرایی ندارد؛ وظیفه آن بررسی ضعفها و نقصهای شهر، پیگیری و نظارت بر آنهاست. یک عضو شورا، حتی اگر بینا باشد، به تنهایی قادر به انجام این کار نیست.
از جمله راهکارهای اصلی پس از انتخابات، برقراری ارتباط نزدیک با مردم، حمایت و تقویت شورای محله و استفاده از ظرفیت متخصصان و نخبگانی است که متأسفانه امروز کنار گذاشته شدهاند.
وی همچنین از طراحی سامانهای در شورای شهر خبر داد که مردم بتوانند گزارشهای صوتی یا متنی خود را در مورد ضعفهای شهری ارائه دهند. سپس یکی از اعضای کارگروه به محل مراجعه، موضوع را بررسی و صحتسنجی میکند. پس از آن، در کارگروههای تخصصی و انجمنهایی که باید امین مردم و بازوی مشورتی و تصمیمساز برای دستگاههای اجرایی بهویژه شورای شهر باشند، موضوع پیگیری میشود. این انجمنها میتوانند نقش نظارتی نیز ایفا کنند.
ایشان خاطرنشان کرد: تشکیل انجمنها باید صرفاً تخصصی باشد و اعضای کارگروهها بر اساس شایستهسالاری انتخاب میشوند، نه بر اساس رفاقت، روابط دوستانه یا مناسبات کاری و مالی. پیش از برگزاری هر جلسه شورا در هر حوزهای (مانند پروژههای عمرانی یا زیباسازی شهر)، جلساتی با انجمنها و کارگروههای تخصصی برگزار خواهد شد و افزون بر مشورت با این کارگروهها، از متخصصان دیگری که در این انجمنها حضور ندارند نیز مشاوره کلی گرفته میشود. مردم باید بدانند که اگر به بنده رأی دهند، به یک فرد رأی نمیدهند، بلکه به تفکری رأی میدهند که قرار است از نخبگان، جوانان متخصص و کارشناسان آن حوزه بهره ببرد.
سؤال ۲: به عنوان یک فرد روشندل، چه تجربه یا پیشنهاد مشخصی برای مناسبسازی معابر، پیادهروها، حملونقل عمومی و اماکن اداری شهر نکا برای معلولان و نابینایان دارید تا استقلال حرکت آنها در شهر افزایش یابد؟
این نامزد انتخاباتی در پاسخ به این پرسش، ضعفهای متعدد شهرستان نکا برای معلولان و نابینایان را به تفصیل برشمرد:
· شکستگی آسفالت و موزاییک و ناهمواریهای موجود در مسیر کوچهها و خیابانها.
· رعایت نشدن قوانین در پیادهروها نظیر پارک موتورسیکلت و دوچرخه.
· برخورد سر معلولان با سایبان مغازهها.
· نبود امکانات مناسب برای استفاده معلولان از تاکسیهای شهری و دستگاههای کارتخوان.
· طراحی نادرست آسانسورها در ادارهها، ساختمانها و آپارتمانها؛ از جمله عدم استفاده از خطوط بریل و کوچک بودن ابعاد آسانسور برای عبور ویلچر.
به گفته وی، این مشکلات عمدتاً ناشی از نظارتهای نادرست مهندسان ناظر ساختمانی و نبود نظارت دقیق از سوی شهرداری و شورای شهر بوده است. مهمترین وظیفه، پیگیری این موارد برای جلوگیری از تکرار آنهاست. بدیهی است که اصلاح برخی موارد مانند آسانسورهای کوچک ساختهشده هزینهبر و دشوار است، اما هدف، کاهش آسیبها و جلوگیری از بروز دوباره آنهاست. تحقق این مهم نیازمند بهرهمندی از کارشناسان متخصص در حوزه مناسبسازی شهر و رعایت استانداردهای مربوطه است. متأسفانه برخی خطوط عابر پیاده فاقد استانداردهای لازم برای هدایت نابینایان بوده و به حس لمس آنان کمکی نمیکند. بنابراین لازم است پیمانکاران نیز با استفاده از نظرات متخصصان عمل کرده و این نظرات به صورت جدی و عملی مورد توجه قرار گیرد، نه صرفاً به صورت تشریفاتی.
ایشان در ادامه به مسئله اشتغال معلولان پرداخت و گفت: در صورت نداشتن شغل و درآمد، بسیاری از معلولان به ویژه سرپرستان خانواده با فقر و آسیبهای متعدد مواجه میشوند. حقوق دریافتی از سازمان بهزیستی که از سوی دولت تعیین میشود، کفاف زندگی آنان را نمیدهد و معلولان عملاً مورد ظلم واقع میشوند. از راهکارهای اساسی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
· ایجاد تعاونیهای تولیدی در سطح شهر و حمایت شهرداری از آنها. یکی از وظایف شورای شهر، ایجاد تعاونیهای تولید و توزیع کالاست.
· اشتغال معلولان توانمند در شرکتهای خدماتی و مشاورهای و نیز شهرکهای صنعتی.
· تشکیل «انجمن حمایت از معلولان» با کمک شورای شهر برای استفاده از فرصتهای موجود.
وی همچنین پیشنهاد داد: به جای تکیه بر خیرین، میتوان از سرمایهگذاران درونشهری و برونشهری بهره گرفت. به این شکل که با کاهش مالیات سرمایهگذاران در ازای حمایت از معلولان، زمینه تأمین مسکن یا کمکهای مستمر برای آنان فراهم شود. این اقدامات میتواند با همکاری سازمانهای بهزیستی و کمیته امداد و شناسایی نیازمندان واقعی انجام شود. هر حوزه اعم از فرهنگی و اجتماعی راهکارهای خاص خود را میطلبد.
سؤال ۳: اگر یکی از فرضیات یا طرحهای شما در شورا توسط اعضای بینا یا کارشناسان «غیرقابل اجرا» تشخیص داده شود، چه مکانیسمی برای سنجش نظر مردم و متقاعدسازی همکارانتان دارید تا صدای اقشار دارای محدودیت جسمی واقعاً در تصمیمها دیده شود؟
این نامزد روشندل در پاسخ تأکید کرد: هر طرح یا برنامهای پیش از مطرح شدن در صحن شورا، با نخبگان، کارشناسان و متخصصان همان حوزه بررسی شده و قابلیت اجرایی و برآورد مالی آن انجام خواهد شد. صرف نابینا بودن موجب نمیشود که طرحهای احساسی، خیالی یا توهمی ارائه شود. اگر بر اساس بررسیهای تخصصی، طرحی قابلیت اجرایی نداشته باشد، هرگز آن را در شورا مطرح نخواهد کرد.
به گفته وی، اما اگر طرح کارشناسیشده در شورا با رد مواجه شد و اعضای شورا اعلام کردند که قابلیت اجرایی ندارد، وظیفه او دفاع تخصصی در صحن شوراست. در این شرایط، چنانچه دلایل مخالفان علمی، مستدل و قانعکننده باشد، آن را میپذیرد؛ در غیر این صورت با گفتوگو و نزدیکسازی دیدگاهها از طرح خود دفاع خواهد کرد.
ایشان در پایان تصریح کرد: برای سنجش نظر مردم و دیده شدن صدای اقشار دارای محدودیت جسمی، بر تشکیل مستمر کارگروههای تخصصی و انجمنهای مردمی به عنوان بازوی مشورتی و نظارتی تأکید دارد. مهمترین وظیفه بنده مطالبهگری تا حصول نتیجه است. مردم عزیز نباید تصور کنند که به دلیل نابینا بودن، طرحهای احساسی یا توهمی مطرح میشود؛ بلکه تمام برنامهها بر اساس نظر متخصصین شهر و پس از بررسی دقیق اقتصادی و اجرایی به صحن شورا آورده خواهد شد. با ایجاد این حلقههای تخصصی میتوان ضعفها را پیگیری کرد و صدای واقعی معلولان و نابینایان را در تصمیمهای شهری به گوش مسئولان رساند.