
عضو هیات علمی دانشگاه علوم و فنون مازندران، در گفتوگو با روابطعمومی این دانشگاه، بر نقش کلیدی آموزش مهارتهای زندگی و مشاوره در پیشگیری از بحرانهای روانی و اجتماعی تأکید و راهکارهای علمی برای افزایش آرامش در خانواده و جامعه را تشریح کرد.
به گزارش طاهر خبر به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران، دکتر سیده معصومه سیّدی، عضو هیات علمی گروه روانشناسی این دانشگاه، در پاسخ به پرسش خبرنگار روابطعمومی درباره نقش علوم روانشناختی در حل معضلات اجتماعی، اظهار داشت که امروزه بسیاری از افراد علیرغم حضور در میان خانواده و جامعه، از فقدان آرامش رنج میبرند و کاهش تحمل، افزایش تنشهای ارتباطی و تحلیل توان روانی از مهمترین نشانههای این معضل است.
وی با اشاره به اینکه بسیاری از خانوادهها با روش صحیح ارتباط با فرزندان آشنا نیستند و زوجها الگوی مناسبی برای مدیریت اختلافات ندارند، تصریح کرد: این ناآگاهیها منجر به کاهش کیفیت زندگی، آسیبپذیری روابط عاطفی و در نهایت، بروز زمینههای آسیبهای اجتماعی میشود.
این عضو هیات علمی دانشگاه، رویکرد روانشناسی را فراتر از درمان اختلالات دانست و گفت: روانشناسی تلاش دارد با شناسایی و تقویت توانمندیهای فردی، به افراد کمک کند تا پیش از تبدیل مشکلات کوچک به بحران، راهکارهای مؤثر را بیاموزند. در این مسیر، آموزشهای کاربردی نقش بیبدیلی در پیشگیری از آسیبهایی نظیر روابط ناسالم، خشونت و گرایش به مصرف مواد مخدر ایفا میکنند.
دکتر سیّدی در تشریح مصادیق این آموزشها، به موارد زیر اشاره کرد:
· آموزش مهارتهای ارتباطی و مسئولانه بین دختران و پسران با تأکید بر احترام متقابل و قدرت نهگفتن؛
· ارتقای سواد هیجانی و مهارت حلمسئله در نوجوانان و جوانان برای تصمیمگیری آگاهانه در شرایط فشار روانی؛
· برنامههای پیشگیری از اعتیاد مبتنی بر افزایش تابآوری و مقاومت در برابر فشار همسالان؛
· دورههای والدینی برای تسهیل گفتوگوی صمیمانه با فرزندان در دوران حساس نوجوانی؛
· گسترش خدمات مشاوره در مدارس، دانشگاهها و محیطهای کاری برای دسترسی آسان به حمایتهای تخصصی.
وی در پایان با تأکید بر اینکه خروجی این اقدامات صرفاً کاهش اختلالات روانی نیست، خاطرنشان کرد: زمانی که افراد، خود و دیگران را بهتر درک کنند، خانوادهها آرامتر، محیطهای کاری پربازدهتر و جامعهای همدلتر خواهیم داشت که ظرفیت بیشتری برای رشد و توسعه پیدا میکند.
دکتر سیّدی سخنان خود را با این جمله به پایان برد که رشد هر جامعه، از رشد انسانها آغاز میشود و این رشد، با شناخت، گفتوگو و همدلی ممکن میگردد.