امیدآفرینی از تعلق و تسلط آغاز می‌شود؛ مسجد باید به پایگاه حل مسئله تبدیل شود
استاد حوزه و دانشگاه با تشریح ریشه‌های ناامیدی، بر ضرورت پذیرش مسئولیت فردی، تقویت «تعلق» و شناخت حوزه اختیار تأکید کرد و گفت: جامعه نباید برای حل همه مشکلات منتظر دولت بماند؛ امید زمانی تقویت می‌شود که انسان احساس کند می‌تواند در محیط زندگی، خانواده، محله و جامعه خود مؤثر باشد.
به گزارش طاهر خبر، حجت‌الاسلام عباسی‌اصل در نخستین رویداد ملی «حل مسئله و نوآوری‌های مسجد‌محور» که شامگاه یکشنبه 5 مهر ماه در اردوگاه شهدای خرماکلا سوادکوه برگزار شد، با اشاره به مسئله هویت و معنا در زندگی انسان امروز اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم در بحث امید، بازگشت انسان به معنا و هویت است؛ چراکه وقتی انسان نداند برای چه چیزی زندگی و تلاش می‌کند، با وجود دستیابی به برخی موفقیت‌ها نیز ممکن است دچار ناامیدی شود.
وی افزود: باید در کنار بررسی مشکلات بیرونی، ببینیم خودمان چه نقشی در شرایط موجود داریم و چه کاری از دست ما برمی‌آید. دولت وظایفی دارد و باید از مسئولان مطالبه‌گری کرد، اما تقلیل همه مسائل به عملکرد دولت، جامعه را به سمت انفعال می‌برد.
حجت الاسلام عباسی اصل با اشاره به ریشه‌های ناامیدی اظهار کرد: گاهی فرد آینده را تاریک می‌بیند چون تصور می‌کند خودش نمی‌تواند کاری انجام دهد؛ گاهی دیگران را مقصر می‌داند و گاهی شرایط و سرنوشت را عامل همه مشکلات معرفی می‌کند.
این استاد با بیان اینکه «امید یک امر درونی و درون‌زا است»، تصریح کرد: امید زمانی تقویت می‌شود که انسان احساس کند می‌تواند در محیط زندگی، خانواده، محله و جامعه خود مؤثر باشد.
حجت الاسلام عباسی‌اصل با اشاره به تجربه کشورهایی مانند ژاپن، آلمان، کره جنوبی، مالزی و سنگاپور گفت: ملت‌هایی در جهان وجود داشته‌اند که در مقاطعی با ویرانی و مشکلات گسترده مواجه شدند، اما توانستند با استفاده از ظرفیت‌های داخلی و تلاش مردم، مسیر بازسازی و رشد را طی کنند.
وی ادامه داد: نباید مانند کسی باشیم که منتظر است فردی از بیرون بیاید و مشکلات او را حل کند. جامعه باید ظرفیت‌های خودش را فعال کند و هر فرد از خود بپرسد چه کاری می‌تواند انجام دهد.
این استاد حوزه و دانشگاه با تأکید بر ضرورت پذیرش مسئولیت فردی گفت: اگر نقش خودمان را بپذیریم، نقش دیگران نیز بهتر مشخص می‌شود. دولت، مجلس، دستگاه‌های فرهنگی و سایر نهادها هرکدام وظایفی دارند، اما این مسئولیت‌ها نباید جای مسئولیت مردم را بگیرد.
استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به نمونه‌هایی از اقدامات خودجوش مردمی اظهار کرد: بسیاری از فعالیت‌ها با اقدام یک فرد و همراه کردن دیگران آغاز شده است؛ بدون اینکه فرد منتظر باشد ابتدا دستگاهی از بیرون وارد میدان شود.
حجت الاسلام عباسی‌اصل در ادامه سخنان خود، «تعلق» را یکی از دو هسته اصلی امیدآفرینی دانست و گفت: باید از خودمان بپرسیم تعلق در زندگی ما چیست؟ چه چیزی به زندگی ما معنا می‌دهد و برای چه چیزی حاضر به تلاش و فداکاری هستیم؟
وی افزود: تعلق واقعی، چیزی فراتر از تعلق‌های سطحی و مادی است؛ تعلق یعنی انسان برای یک ارزش، آرمان و رسالت مشخص زندگی کند و آن‌قدر به آن باور داشته باشد که حتی در شرایط دشوار نیز برای آن تلاش کند.