عضو هیات علمی و مدیرگروه زبان انگلیسی دانشگاه علوم و فنون مازندران با اشاره به نقش راهبردی زبان انگلیسی در گسترش ارتباطات علمی و اقتصادی، تأکید کرد: مشکل اصلی کشور ما ندانستن زبان نیست، بلکه ناتوانی در ایجاد پل ارتباطی با جهان است؛ پلی که ما را به بازارهای جهانی وصل کند، به جدیدترین دانش روز مجهز سازد و هویت فرهنگی ایرانی را از مرزها عبور دهد.
به گزارش طاهر خبر و به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم و فنون مازندران، این مصاحبه با دکتر هانی منسوجی در راستای طرح «دانشگاهِ حلمساله» و پیرو نامه مدیرکل دفتر برنامهریزی، بودجه و تحول اداری استانداری مبنی بر بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و پژوهشی دانشگاهها در حل مسائل استان انجام شده است.
سوال_ با توجه به نقش زبان انگلیسی در ارتباطات علمی، گردشگری، تجارت و دیپلماسی فرهنگی، دانشآموختگان این رشته چگونه میتوانند با مهارتهای زبانی خود به توسعه تعاملات بینالمللی، جذب فرصتهای جدید و کاهش فاصله علمی و فرهنگی استان با جهان کمک کنند؟
جواب_ کشور ما امروز در یک خاموشی بهخصوصی قرار گرفته است. حجم زیادی از اطلاعات جهانی به سمت ما سرازیر است، اما ما قدرت پردازش درست آن را نداریم. از طرفی فرهنگ، علم و توانمندیهای بومی خود را داریم، اما توان معرفی آن به دنیا را بلد نیستیم. مهمترین درد ما ندانستن زبان نیست، بلکه ناتوانی در ایجاد پل ارتباطی است؛ پلی که ما را به بازارهای جهانی وصل کند، به جدیدترین دانش روز مجهز سازد و هویت فرهنگی ایرانی را از مرزها عبور دهد.
ما در دانشگاه، این ضعف را از طریق «طراحی آموزشی» و «مهندسی معنا» ترمیم میکنیم. در رشتهی آموزش زبان انگلیسی، دانشجو یاد میگیرد که چگونه با استفاده از علوم و تکنولوژیهای آموزشی، زبان را نه مثل طوطی، بلکه در بافت واقعیِ ارتباط، به دیگران یاد بدهد؛ او یک معمار یادگیری میشود. در رشتهی مترجمی زبان انگلیسی، دانشجو از یک مترجم صِرف کلمات، فراتر میرود. او تحلیل گفتمان، بومیسازی فرهنگی و اصول اخلاقی انتقال معانی را میآموزد تا یک «میانجی فرهنگی هوشمند» باشد. روش ما، حرکت از حافظهمحوری به سمت مهارتحلمساله است.
اگر این مسیر علمی پیاده شود، خروجی آن صرفاً یک دانشآموخته با نمرهی بالا نیست؛ ثمرهی آن زنده شدن نبض اقتصادی و فرهنگی استان است. فرض کنید کشاورز مازندرانی بتواند محصول خود را مستقیماً به تاجری در آنسوی مرزها معرفی کند، یا یک استارتآپ محلیِ صنایع دستی، بازار جهانی پیدا کند. نتیجه، رهایی اقتصاد روستا از واسطهگری، ثبت جهانی میراث ناشناخته مازندران توسط مترجمان بومی، و تربیت معلمانی است که نسل بعدی را شهروندان چندفرهنگیِ خلاق بار میآورند. ما ماموران توسعهی پایدار استان را پرورش میدهیم.
سخن پایانی
زبان فقط یک درس دانشگاهی نیست، شاهکلید رهایی استعدادهای این سرزمین از حصار جغرافیاست.
