نخستین سفر به روستای بالاده از توابع چهاردانگه ساری، تجربهای فراموشنشدنی رقم زد، مسیر رسیدن از این روستا تا قله شاهدژ راهی خاکی و سربالایی است که تردد در آن را کمی سخت میکند؛ اما همین دشواری لذت رسیدن را دوچندان میکند.
طاهر خبر_ زری طاهری| در طول مسیر گلههای گاو را دیدیم که با آرامش در دامنهها مشغول چرا بودند، چند گروه از آفرودسواران هم با خودروهایشان خود را به این منطقه رسانده بودند تا از طبیعت بکر و چالشهای مسیر لذت ببرند.
مقصد نهایی ما آببندان طبیعی قرقچال بود؛ درست در پای قله شاهدژ بزرگترین قله چهاردانگه ساری.
اینجا خبری از خطوط موزون و تقارن اجباری نیست، قله شاهدژ با آن قواره ناهموار صخرههای رها و شیبهای بیقاعد بیآنکه خواسته باشد، باشکوهترین نمایش “بینظمی زیبای طبیعت را به نظاره مینشاند.
آببندان طبیعی قرقچال نیز چون آینهای در میان این بیسامانیِ قله، آرامش گرفته و سکوت را با آسمان مبادله میکند.
هر قدم در این مسیر، یادآوری این حقیقت است که طبیعت هیچگاه خود را در قالب نظم خشک هندسی به تصویر نمیکشد؛ قدرت او در همین رهایی و بیپروایی ستودنیاش نهفته است.
قله شاهدژ با آن هیبت بههمریخته و آببندان قرقچال با آن صفای بکر، همان بینظمی ای هستند که چشم از تماشا سیر نمیشود.
عکسهایی که در ادامه میبینید، تلاشی است برای ثبت همین هرجومرج دلربا؛ جایی که قله، آب، ابر، سنگ، گاوهای چرنده و ردپای ماشینهای افرود، بیآنکه منتظر دستوری باشند، زیباترین ترکیب ناهمگون طبیعت مازندران را خلق کردهاند.
