دبیر بنیاد سادات در مازندران در تحلیلی تطبیقی از عاشورای ۶۱ و ۱۴۰۵، با تأکید بر مفاهیم فداکاری، ثبات در بحران و تداوم ولایت، بیعت امت با رهبری را بازتاب وفاداری عاشورایی دانست و عاشورای امسال را نماد پایداری نظام در برابر تهدیدات خارجی توصیف کرد.
به گزارش طاهر خبر، حجت الاسلام سیدمحمود هاشمی کیاپی در تحلیلی از دو مقطع عاشورای سال ۶۱ هجری و عاشورای سال ۱۴۰۵ هجری شمسی، این مقایسه را از بعد سیاسی و عقیدتی، نیازمند بررسی مفاهیم فداکاری، ثبات در بحران و تداوم ولایت دانست و تأکید کرد که این دو دوره، با وجود فاصله تاریخی عظیم، در پیوند با مفهوم بیعت و وفاداری به اصول»، شباهتهای عمیقی دارند.
عاشورای ۶۱؛ الگوی مقاومت در برابر ظلم
هاشمی کیاپی تصریح کرد که عاشورای سال ۶۱، اوج تقابل حق و باطل و فراتر از یک رخداد مذهبی، انقلابی برای اصلاح ساختار قدرت بود. وی افزود که بیعت یاران امام حسین (ع) بر مبنای اصلاح و مخالفت با استبداد شکل گرفت و نشان داد که مشروعیت سیاسی در پایبندی به اصول الهی و عدالت است، نه صرفاً در قدرت.
عاشورای ۱۴۰۵؛ آزمون ثبات در عصر گذار
دبیر بنیاد سادات مازندران با اشاره به حوادث سال ۱۴۰۵ از جمله حملات خارجی، جنگ روانی، شهادت قائد امت و سپس انتصاب مقام معظم رهبری از سوی مجلس خبرگان، خاطرنشان کرد که عاشورای امسال، یک «عاشورای ثبات» و «تداوم هویت» است.
به گفته وی، اگر عاشورای ۶۱ نقطه عطف تحول بود، عاشورای ۱۴۰۵ مبدأ اثبات پایداری نظام در برابر فشارها، تهاجمات و نفوذ بیگانگان است و زمانه گذار از مرحلهای به مرحله دیگر در عین حفظ اصالت محسوب میشود.
پیوند بیعت امت با ولی در هر دو مقطع
هاشمی کیاپی بیعت را در هر دو دوره، نه یک پیمان صرفاً سیاسی، بلکه «پیمان وجودی» خواند و گفت: در سال ۶۱، بیعت یاران با امام حسین (ع) با خون نوشته شد تا اصول اسلام حفظ شود و مرگ در این راه، سعادت بود. در سال ۱۴۰۵ نیز بیعت امت با ولی در شرایط گذار، بازتاب همان وفاداری است و پیوند میان عشق به حاکمیت الهی و پایبندی به نظام سیاسی را نشان میدهد.
وی تأکید کرد که وقتی امت در شرایط بحرانی با رهبری جدید بیعت میکند، اعلام میکند که «مسیر» از «شخص» فراتر رفته و این مسیر، همان مسیر کربلاست.
این تحلیلگر در نتیجهگیری تأکید کرد که اگر عاشورای ۶۱، تأسیس ارزشهای مقاومت بود، عاشورای ۱۴۰۵، اثبات این ارزشها در برابر چالشهای مدرن و حملات مستقیم است.
وی بیعت امت با ولی را در هر دو دوره، نشاندهنده قدرت ساختاری نظام و پیوندی فراتر از جایگاه حکومتی دانست که در زمان سختیها از طریق فداکاری و بیعت، تجدید و تقویت میشود.
هاشمی کیاپی در پایان تصریح کرد که امت با بیعت خود در میادین کشور در سال ۱۴۰۵، اعلام کرده است که همان روحیه انقلابی و جهادی یاران ابوالفضل و امام حسین (ع) را در حفظ وحدت، انسجام و تداوم مسیر رهبری دارد.
