چهل‌وسه سال پس از عملیات والفجر ۸، یاد سرداران شهید حسینعلی مرادی‌کیاپی و عزیزالله زارعی‌کیاپی در منطقه «پنج‌وین» گرامی داشته می‌شود؛ دو رزمنده‌ای که در مهر ۱۳۶۲ و در میانه نبرد برای فاو، با خون خود خط‌شکنی جاودان بر خاک وطن کشیدند و نامشان را در تالار افتخارات ملی ثبت کردند.
یادداشت_ به بهانه‌ی چهل‌وسومین سالگرد شهادت سرداران حسینعلی مرادی‌کیاپی و عزیزالله زارعی‌کیاپی| امروز، جهانِ مادی با گذشت چهل و سه سال از آن روز تاریخی، شاید از سنگینی معنای «شهادت» بی‌خبر باشد؛ اما در قلب‌های کسانی که هنوز بوی خاکِ جبهه‌ها را به یاد دارند، صدای فریادِ رزمندگان در میان مه و غبار، همچنان طنین‌انداز است. امروز، یاد و خاطره‌ی دو ستاره‌ی درخشان از آسمانِ دفاع مقدس، سرداران شهید حسینعلی مرادی‌کیاپی و عزیزالله زارعی‌کیاپی، در میان دعای خیر و اشکِ دلتنگی‌ها، گرامی داشته می‌شود.
در میانه‌ی آتش؛ وقتی والفجر ۸ رقم خود را نوشت
در روز سی‌ام از مهر ماه سال ۱۳۶۲، زمانی که ایران در میانه‌ی سخت‌ترین روزهای دفاع مقدس، در پی تثبیت حق و نفی باطل بود، دو رزمنده از فرزندان پاک و باایمان، راهیِ آزمون نهایی شدند. آن‌ها در جریان عملیات بزرگ و استراتژیک «والفجر ۸»، در منطقه حساس و پرچالش «پنج‌وین»، با ایستادگی و فداکاری خود، خط‌شکنانی از خون بر روی خاک وطن رسم کردند.
عملیات والفجر ۸، که با هدف تصرف شبه‌جزیره فاو و قطع دسترسی دشمن به خلیج فارس انجام شد، نه تنها یک پیروزی نظامی، بلکه یک معجزه‌ی اراده بود. در میان این ملحمه، سرداران مرادی‌کیاپی و زارعی‌کیاپی، نه تنها از مرزهای جغرافیایی، بلکه از مرزهای ایمان عبور کردند و در همان نقطه، در قلب منطقه «پنج‌وین»، به لقای پروردگار رسیدند.
پنج‌وین؛ مزارِ آرامِ قهرمانان
منطقه «پنج‌وین» که شاید برای بسیاری از مردم تنها یک نام جغرافیایی باشد، برای رزمندگان، پناهگاهی از اشک و نمک و میدانی از شجاعت است. جایی که خون این دو سردار، سرمای خاک را گرم کرد و نام آن‌ها را در تالار افتخارات ملی حک کرد. آن‌ها در حالی که راهِ بازگشت به خانه را با دیدن روی ماهِ وطن بسته بودند، راهیِ ابدی شدند.
ما از یادشان نمی‌گذریم
امروز که چهل و سه سال از آن روزِ حزن‌انگیز و باشکوه می‌گذرد، وظیفه‌ی ما تنها ادای احترام نیست؛ بلکه تداوم دادنِ راهی است که آن‌ها با خون خود گشودند. یاد شهید حسینعلی مرادی‌کیاپی و شهید عزیزالله زارعی‌کیاپی، تلنگری است به هر آنکه می‌خواهد معنای واقعی فداکاری را دریابد.
در میانِ غبار و خاک و نبرد
نامِ دو مردِ فداکار و صبُور
در میانِ «پنج‌وین» و موجِ اروند
نورِ آن‌ها شد به چشمِ ما فرود
«والفجر» آمد به لب‌های جان
با شکوهِ از مِهر و از ایمان
«مرادی» و «زارعی» در اوجِ فخر
شدند دو ستاره در دلِ این فکر
خونِ آن‌ها، نَجواست در گوشِ زمان
در میانِ نِسیبان و در میانِ جهان
چهل و سه سال گذشت و یادشان
ماند در قلبِ ما، زنده و پاینده،جاویدان جان
نویسنده: حجت الاسلام سیدمحمود هاشمی کیاپی
